Na czym polega „mapa słomkowa” Ethereum wspierana przez Vitalika Buterina?

 Fundacja Ethereum (EF) badacze opublikowali „Strawmap”, mapę drogową dla Ethereum Warstwa 1 (L1) Uaktualnienia protokołu. Dokument dostępny pod adresem strawmap.org, przedstawia długoterminowy kierunek techniczny dla Ethereum do końca dekady.

Warto zauważyć, że Strawmap nie jest oficjalną mapą drogową. Jest to narzędzie koordynacyjne, mające na celu zainicjowanie dyskusji między badaczami, zespołami klienckimi i uczestnikami zarządzania. Prezentuje jedną spójną ścieżkę spośród wielu możliwych rezultatów w zdecentralizowanym systemie, w którym z czasem wyłania się przybliżony konsensus.

W tym artykule wyjaśniono, co proponuje Strawmap, w jaki sposób planuje ulepszenia Ethereum do 2029 roku oraz w jaki sposób rozwiązuje problemy wydajności, kryptografii, prywatności i skalowalności w warstwie bazowej.

Kto stworzył Strawmap i dla kogo jest przeznaczony?

Projekt Strawmap powstał na warsztatach Fundacji Ethereum w styczniu 2026 r. Później został udostępniony publicznie przez zespół EF Architecture, w tym Justin Drake, Ansgar Dietrichs, Barnabé Monnot i Francesco D'Amato.

Dokument jest skierowany do zaawansowanych czytelników i przeznaczony dla badaczy protokołów, deweloperów klienckich oraz uczestników zarządzania Ethereum. W istocie Strawmap jest opisywany jako żywy dokument, który będzie aktualizowany co najmniej raz na kwartał. 

Co oznacza „mapa słomkowa”?

Nazwa łączy w sobie elementy „strawman” i „roadmap”. Kwalifikator „strawman” odzwierciedla dwie rzeczywistości:

1. Ethereum nie ma jednego organu, który mógłby narzucić ostateczny plan działania wszystkim zainteresowanym stronom.
2. Dokument jest dokumentem w trakcie realizacji i nie jest prognozą.

Mapa drogowa zakłada, że ​​rozwój w pierwszej kolejności będzie realizowany przez człowieka. Zauważa, że ​​rozwój wspomagany sztuczną inteligencją i formalna weryfikacja mogą skrócić harmonogram.

Jak zbudowana jest mapa słomkowa?

Strawmap prezentuje ulepszenia Ethereum na pojedynczej osi czasu obejmującej lata 2026–2029, z uwzględnieniem działań długoterminowych wykraczających poza rok 2030.

Zakłada się, że co sześć miesięcy będzie następował jeden rozgałęzienie i określa się siedem rozgałęzień:

Odkryj obiecujące projekty...

Obiecujące projekty...

(Reklama)

Artykuł ciąg dalszy...

• Glamsterdam (2026)
• Hegota (2026)
• I* (2027)
• J* (2028)
• K* (2028)
• L* (2029)
• M+ (2030 i później)

Widelce są zorganizowane w trzech poziomych warstwach:

• Warstwa konsensusu (CL)
• Warstwa danych (DL)
• Warstwa wykonawcza (EL)

Każdy fork zawiera „główne elementy”, zdefiniowane jako główne aktualizacje. Proces All Core Devs (ACD) zazwyczaj ogranicza każdy fork do jednego konsensusu i jednego głównego elementu wykonania, aby utrzymać rytm. Wyjątkiem jest L*, który zawiera dwa główne elementy konsensusu powiązane z konsensusem szczupłym.

Długoterminowe cele dla Ethereum

Mapa słomkowa definiuje pięć długoterminowych celów:

1. Szybki L1

Krótkie sloty i ostateczność w kilka sekund.

2. Gigagas L1

Przepustowość 1 gigagasa na sekundę, około 10 000 transakcji na sekundę (TPS), umożliwiona przez maszyny wirtualne zkEVM i sprawdzanie w czasie rzeczywistym.

3. Teragas L2

Przepustowość danych 1 gigabajta na sekundę lub około 10 milionów TPS, mierzona na podstawie próbkowania dostępności danych.

4. Post-kwantowy L1

Kryptografia oparta na haszu, odporna na ataki kwantowe.

5. Prywatny L1

Ekranowane transfery ETH na warstwie bazowej.

Cele te skupiają się na opóźnieniach, przepustowości, trwałości kryptograficznej i prywatności.

Propozycja: Skrócenie czasu slotu i ostateczności Ethereum

Obecny średni czas finalizacji Ethereum wynosi około 16 minut. Oblicza się go jako 12-sekundowe sloty pomnożone przez 32 epoki slotów, co daje około 2.5 epoki.

Mapa słomy proponuje stopniowe skracanie czasu slotów zgodnie z progresją √2:
12 sekund → 8 sekund → 6 sekund → 4 sekundy → 3 sekundy → 2 sekundy.

Vitalik Buterin opisał to podejście w odpowiedzi na mapę drogową:

„Spodziewam się, że będziemy stopniowo skracać czas realizacji slotów, np. podoba mi się formuła „sqrt(2) na raz” (12 -> 8 -> 6 -> 4 -> 3 -> 2, choć dwa ostatnie kroki są bardziej spekulatywne i wymagają dogłębnych badań). Dodał: „Szybkie sloty znajdują się na samym szczycie mapy drogowej i tak naprawdę nie wydają się być z niczym powiązane. Dzieje się tak, ponieważ reszta mapy drogowej jest w dużej mierze niezależna od czasu realizacji slotów”.

Buterin nie nakreślił w swojej wiadomości konkretnego harmonogramu wdrożenia. Odniósł się jednak do mapy słomkowej jako do zorganizowanego planu szczegółowo opisującego szereg celów technicznych związanych ze zmniejszeniem liczby slotów, przeprojektowaniem ostateczności i wdrożeniem ulepszeń kryptograficznych.

Ulepszenia P2P i kodowanie wymazywania

Krótsze sloty wymagają usprawnień w propagacji bloków. Badania Raula Jordana koncentrują się na zoptymalizowanej architekturze peer-to-peer (P2P) z wykorzystaniem kodowania wymazywania.

W tym projekcie blok jest dzielony na części (na przykład 8 części, z których dowolne 4 mogą zrekonstruować cały blok). Ta struktura k z n zmniejsza obciążenie pasma, jednocześnie skracając czas propagacji bloku do 95. percentyla. Według danych badawczych cytowanych przez Buterina, architektura ta może sprawić, że krótsze sloty będą użyteczne bez obniżania bezpieczeństwa.

Trajektoria ostateczności

Strawmap proponuje również oddzielenie slotów od ostateczności. Długoterminowym celem jest wykorzystanie jednorundowego algorytmu BFT znanego jako Minimmit.

Możliwa trajektoria ostateczności przedstawiona przez Buterina:

• 16 minut (dzisiaj)
• 10m40s (8-sekundowe sloty)
• 6m24s (ostateczność jednej epoki)
• 1m12s (8-slotowe epoki, 6-sekundowe sloty)
• 48s (4-sekundowe sloty)
• 16s (minimum)
• 8s (bardziej agresywne parametry Minimmit)

Zmiany te pociągają za sobą znaczącą przebudowę konsensusu.

Jak kryptografia postkwantowa wpisuje się w ten plan?

Strawmap integruje aktualizacje postkwantowe z istotnymi zmianami konsensusu. Plan obejmuje:

• Podpisy oparte na haszu
• Migracja w kierunku funkcji skrótu zgodnych ze standardem STARK
• Ocena odpowiedzi na obawy kryptograficzne Poseidon2

Trzy badane reakcje obejmują zwiększenie liczby rund, powrót do Poseidon1 i użycie BLAKE3.

Buterin zauważył, że sloty mogą stać się odporne na kwantowanie przed osiągnięciem finalności. W takim scenariuszu nagły przełom kwantowy mógłby naruszyć gwarancje finalności, umożliwiając jednocześnie łańcuchowi kontynuację produkcji bloków.

Co dzieje się na poziomie wykonania i danych?

Warstwa wykonania

Kluczowe propozycje obejmują:

• Wielowymiarowe rozliczanie gazu
• Zwiększenie limitu gazu blokowego
• Integracja zkEVM
• Kanoniczne maszyny zerowej wiedzy (ZKM)
• Natywne ponowne obstawianie
• Transakcje nieinteraktywne (NIT)
• Badania ZKVM w skali eksaskalowej

Długoterminowym celem jest przepustowość gigagasowa na poziomie L1.

Warstwa danych

Mapa drogowa obejmuje:

• Zmiany w Blob Per Operator (BPO)
• Próbkowanie dostępności danych
• Proste zmniejszenie rozmiaru w określonych widełkach
• Powrót do calldata w wybranych przypadkach

Cel teragas L2 ma na celu skalowanie akumulacji i przepustowości danych bez osłabiania decentralizacji.

Czy Strawmap sygnalizuje odejście od skalowania skoncentrowanego na roll-upach?

Poprzedni plan rozwoju Ethereum kładł nacisk na rollupy jako główny mechanizm skalowania. Strawmap nie usuwa rollupów, ale nakreśla silniejszą ścieżkę skalowania dla samego poziomu L1.

Jeśli plan zostanie zrealizowany, przepustowość warstwy L1 wzrośnie do 10 000 TPS, a przepustowość warstwy L2 osiągnie 10 milionów TPS. Takie podejście zmniejsza zależność od samych konsolidacji w celu zapewnienia skalowalności.

Podsumowanie

Mapa Strawmap Ethereum przedstawia ustrukturyzowany widok długoterminowych aktualizacji warstwy 1 do 2029 roku. Definiuje ona mierzalne cele: szybsze sloty, krótszą finalność, wyższą przepustowość, kryptografię postkwantową i prywatność warstwy podstawowej. Mapa drogowa porządkuje te aktualizacje w warstwach konsensusu, danych i wykonania, z określoną częstotliwością rozwidleń i zależnościami technicznymi.

Dokument nie przewiduje rezultatów, lecz zapewnia techniczne ramy do dyskusji i koordynacji. Zawarte w nim propozycje zależą od wyników badań, konsensusu w zakresie zarządzania oraz możliwości wdrożenia. Ogólnie rzecz biorąc, wpływ planu działania będzie zależał od tego, jak społeczność Ethereum oceni i wdroży jego elementy w nadchodzących latach.

Źródła

• Justin Drake: Przegląd mapy słomkowej
• Vitalik Buterin:Publiczna odpowiedź na Strawmap
• strawmap.org: Dokumentacja planu działania
• Blok:Badacze Fundacji Ethereum publikują „mapę słomkową” przedstawiającą siedem rozwidleń do 2029 r.